grens over – naar Maleisie; Ipoh en Georgetown

Het lijkt een grensovergang van nix naar nergens. Waar sommigen nog reppen van 2 km nomansland en 3 km lopen, dat zijn bloggers die hier nog nooit geweest zijn en\of een oeroude situatie schetsen. Wij waren binnen een kwartiertje uit-, 500m lopen en weer in-gestempeld. Geen dramaverhaal dus van te maken, wat jullie zo leuk vinden om te lezen.
We hadden nog allerlei tegenvallers ingekalkuleerd, want moesten nog met bus, trein met overstap, hopen op ergens eten en voor donker 300 km vedderop aankomen. Allemaal geluk! Ze noemen Maleisie ook wel “probeerAzië”, omdat het meeste net wat beter geregeld is als in omliggende landen.

Maar mn hoofd weet soms nie meer waar ik ben. Ohja, ander geld. Soms kompleet in de war, mensen uit alle windstreken; maleis vermengt met china, india, weettikveellia, enz. Ook kwa eten, op elke straathoek\foodhal is t anders, maar heerlijk. Die foodcourt trouwens, die hebben ze tot perfekte chaos verheven. In een schuur van 150 m2 plaats je 8 keukentjes, 1 bar en 20 tafeltjes (beter is 600m2 met 20 keukens) en van 06 tot 23 uur is t “feest”.
De pils is (er) wel prijzig. In de supermarkt kost een blikkie €1 (holger) tot 1,75 (A.merk), waar ze in de kroeg\foodhal nog een kwartje boverop doen. Als je maar €500 in de maard verdient, drink je nie vil! Al is verkoop aan moslims bij wet verboden (hoe kontroleer je dat?)! Maar sommigen lusten er toch wel pap van.

We waren dus eerst in Ipoh, hard op weg om in de top 5 van grootste steden stuivertje te wisselen met 2tm4. Ook lokale(toeriste)n weten het steeds beter te vinden\waarderen, leuke stad. Bestaat al sinds er in de 19e eeuw tin werd gevonden en 20.000 chinezen dit wel op wilden graven. Nog steeds is de helft vd inwoners van oorsprong sjinees. Bijna alle gebouwen zijn max 4hoog, dus konden wij op de 11e verdieping van stad en ommelanden genieten. De imams die 5x dag hun versjes voorzinglezen is wel gzelli (behalve mss als je er -naast- woont, na 10.000x?!).

Huppie door naar Georgetown, klinkt belangrijk, is t ook. Het ouwe sentrum is blablaUnesco, dus veel toeristen. Geef nie, maar dan moet je het toch beschèrmen en niet volplempen met troepwinkeltjes en snackvoedseltentjes?! Ook best veel longstayers, halve ekspets\pensjonadoos, die (net als wij) de goedkoopste bar weten te vinden. Eigenlijk gewoon een drankgroothandel waar je uit het magazijn stoelen pakt en op straat gaat zitten ouwehoeren. De goot naast de weg, schuin achter het elektrisiteitshokke dient als plee. Voor vrouwen was gelukkig iets binnen.
We logeerden in een schattig oud arbeidershuissie, alles een 6-, localness een 9. Maar loetjeheet.

En waar we nu weer terecht zijn gekomen is wel héél biezonder. Maar we (ver)blijven hier 4 weken, dus dat komt volgend x wel. Blijf benieuwd . . .

.