Als je wekker soggents om 5 uur gaat gaan en de avond ervoor is vlak voor je huis op het dorpsplein in de eettent tot 1 uur karaoke met vuurwerk, dan weet je; dit wordt een zware dag! Het was ineens Chinees nieuwjaar, waar je in Azië wegens de overload aan die mensen altijd wel min of (hier) meer wat van meekrijgt. Onze reisdag was oudjaarsdag. Aangekomen in Vietnam (hun oud\nw heet TET en is gelijk met) troffen we een uitgestorven stad Hà Nội. Een week lang is 80-90% van alles dicht.
Chúc mừng năm mới, zeggen wij daarop. We zitten in het jaar van het paard. In galop, horse tsjiek. Met een ideale 24\18° (+of-2) zoeken we 3x per dag naar wat te eten\drinken. Vanuit ons zeer autentieke flatje met balkon-uitzicht op het Hồ Xã Đàn. De 25% feesttoeslag op eten\drinken doet nie echt pijn. Rustig omhoog\rondkijkend (op straatnivo veel rolluiken). Rielekst. Interessant.
Intussen is alles weer “normaal”; 5 miljoen toeterende brommers en smog. Maar ook ontelbare bia hơi-tentjes en een tappie voor €0,50 kunnen wij niet laten staan. Met daarbij een pakkie peuken voor diezelfde prijs, snappie niet dat alle terassies nog volzitten met ouwe mannetjes (tsja helaas, zoals zo vaak zijn de vrouwen hier weer in de minderheid). Mss is men hier, nadat ze in pyama de yankies hebben verslagen, onverwoestbaar. Wij blijven het nog een klein maandje uitzoeken.
We zitten nu 2 weken zo’n 4 km buiten de “ouwe stad” met de toeristiese hoogtepunten. Daarna verplaatsen we nog 1x en logeren strax nog 3 weken wel wat dichterbij dit al. Maar voor “the 25 best tings todo”, verwijzen we graag naar andere sites\of doe ze gewoon niet en struin lekker wat in de wilde weg. Zoek niks en je zult -alles- vinden. Kijk je ogen uit en kom er later achter dat je vergeten bent fotoos te maken.
En\maar, er zijn natuurlijk altijd ook nog onze oudere blogs over hier. “Một – Hai – Ba – dzô”.
..
..